O pozo de Arán

Publicado: 17 mayo, 2017 en Descriptivos, Relatos
Etiquetas:, ,

Estaba desesperada, era difícil poder conseguir conter esa dor da miña alma, entender porque podía pasar algo coma iso, ter que estar a espera dunha milagre que fixera que todo saía ben.

Cando mais desesperados estamos, mais cremos no imposible. Foi por iso que fun a aquela pequena vila, a ver a aquela velliña chea de engurras pero cuns ollos que misteriosos e profundos, cheos dunha forza que xamais vira ata aquel intre. Non sei que era, moita xente a chamaba bruxa, pero iso é o de menos, o importante é que me deu algo no que crer.

Mandoume a un lugar, a un pozo, o pozo de Arán, e mandoume coller auga do pozo e bebela a luz do luar. Nada tiña que perder e fíxeno, no medio dunha noite cálida iluminada por esa perla branca que engalanaba o ceo.

Aquel día, ao regresar ao hotel, durminme rapidamente, algo que non facía dende moito tempo atrás e, en soños, vin un neno de ollos cor mel que ría e corría ao meu lado. Ao espertar sentín que meu neno daba patadas dentro miña. ¡Movíase!

Anuncios

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s